Hymns & Prayersதோத்திரம் & கீர்த்தனை

கீர்த்தனைகள்

விநாயகர் காப்பு விருத்தம்

பல்லவி

விருத்தம்

பல்லவி

அனுபல்லவி

சரணம்

கலித்துறை

பல்லவி

கட்டளைக் கலித்துறை

பல்லவி

கலித்துறை

பல்லவி

கலித்துறை

பல்லவி

அனுபல்லவி

சரணம்

கலித்துறை

பல்லவி

அனுபல்லவி

ஐயனார் அகவல்

தொகுப்பு: அனலையூர்

(1955ம் ஆண்டளவில் திரு. கி. வா. ஜகந்நாதன் அவர்கள் அனலைதீவுக்கு வருகை தந்திருந்தார். திரும்பிச் செல்லும்போது அவருடன் கூட வந்திருந்த தினகரன் நிருபரிடம் இந் பாடல்களை திரு. கி. வா. ஜ. பாடிக் கொடுத்திருக்கிறார். மறுநாள் "தினகரன்" பத்திரிகையில் இவை பிரசுரமாகியிருந்தன. பாடல்களின் கீழ் "கலைமகள் ஆசிரியர் திரு. கி. வா. ஜகந்நாதன் அனலைதீவுக்கு விஜயம் செய்த போது தினகரன் நிருபரிடம் பாடிக் கொடுத்தது" என்று "தினகரன்" குறிப்பு எழுதியிருந்தது.)

தல வரலாறு

அனலைதீவு ஐயனார் ஆலயத்தின் தல வரலாறும் தேர்த் தத்துவமும்

தேவர் விரும்பிய திருப்பதி அனலைப்பதி!

மூலம்: நாகேசுர படலம்

தொகுப்பு: அனலையூர் திரு. செ. தம்பையா அவர்கள்

பூம லக்குமியையும் மகாலக்குமியையும் உடைய மகாவிஷ்ணுவானவர் சிவனுக்கு விண்ணப்பித்த மாற்றங் கேட்ட பிரமாவானவர் மெய் புளகாங்கிதமுற்று, விம்மிதமடைந்து இறைவன் பாதாரவிந்தத்தில் வீழ்ந்து இறைபாதத்தைத் தம்முடியால் தேய்த்து 'ஆதியாகிய தாங்களும், மகாவிட்டுணுவும் ஒருங்கே யமைந்த ஐயனாரின் திருவுருவத்தைச் செம்மையாய் வழிபாடாற்ற இப்பூமியில் எவருமில்லை யென்றார். அதனைச் செவியுற்ற சிவன் திருமாலைப் பார்த்து "நான்முகன் மொழிந்த வடிவமைந்த அரிஹர மூர்த்தியை முன்னரே உமது கரத்தேற்ற முறைப்படி பூரணை, புட்கலை சமேதராயமைந்தருளினாய் அடியார்கள் அனலைதீவில் ஐயனாருக்கு ஆலயம் அமைத்து விடுவரென்றார். இதனைக் கேட்ட நாரணனார் இமையவரமிர்தத்தையருக்கிய போழ்தினும் மிக மகிழ்வுற்று இறை திருவாய் மலர்ந்தருளியவாறு பூரணை புட்கலை இருமருங்கும் அமையப் பூமியிலுள்ளோரனைவரையும் காக்கும் பொருட்டு வேதாகமங்களாலும் விளக்க வொண்ணாத ஹரிஹர சுதனையும் தேவியரிருவரையும் செம்பால் உருக்கியமைத்த பாங்காக ஓர் யானைத் தந்தத்தாலிழைத்த பேழையில் வைத்து, ஆகமங்களைக் காப்பிட்டு அலையில் அடையச் செய்தனர்.

மேலே குறித்த அனலைதீவில் மேன்மை கொள் சைவம் போற்றுகின்ற பெரும் பேறுற்ற அவ்வூரவர்கள் மேற்றிசையில் சமுத்திரத்தில் ஓர் பெட்டியைக் கண்டு மிக்க ஆனந்தமடைந்து கரைக்குக் கொணர்ந்தனர். இப் பெட்டகத்தைத் தாங்கி வந்தவர்கள் பாரம் பொறுக்க வியலாது பூமியில் வைத்தனர். அவ்விடமே நயினாகுளமெனும் திருப்பதியாகும். திரும்பவும் பேழையைத் தூக்க முயன்றபோது முடியாமையால் ஊரவர்கள் யாவரும் ஒருங்கு கூடித் தமக்குத் தாமே நிகரான அந்தப் பெட்டியைத் திறந்தபோது வானிலிருந்து, ''உங்களுக்குக் கிடைக்கப்பெற்றது ஐயனாரும், தேவியரிருவரும்'' எனவும், ''அவர்களை எந்நாளும் தவறாது துதித்துப் போற்றுங்கள்'' எனவும் அசரீரி கேட்டது.

அனலைதீவில் ஐயனார் உதயம்:

மேற்குறித்த விடத்தில் ஆலயம் ஐயனாருக்கு அமைந்தபின்னர் அனலைதீவு சிறப்புற்றோங்கியது. மக்கள் இன்னல்களின்றியும், திடீர் மரணங்களேற்படாமலும் ஐயனார் காத்துவருளானார். ஆயிரம்நூற்றாண்டுகட்கு முன்னர் ஷை தீவை இருளானது சூழ, வாயுவுக்கும், வருணனுக்கும் பெரும் போர் மூண்டு தம்மில் யார் வலியுடையாரெனப் பரீட்சித்தகாலை மேய் சமுத்திரமானது சினமுற்றுப் பொங்கி அனலைதீவை அழித்து விடுமோ வெனச் சகலரும் அஞ்சினர். அக்கcrossசேமமே யாவரும் மனம் பதைபதைப்ப மேலவனும், அரியுமீந்த சாத்தனது உறையுள் (ஆலயத்துள்) தனித்தனியே புக்கு "எமைக் காக்க வேண்டும் ஐயனாரே" யென ஓலமிட்டனர். அடியாரின் அபயக்குரலைக் கேட்ட ஹரிஹரப் பெருமான் தமது மெய்காப்பாளரான வீரமாகாளரும், மறு கணங்களும் துடிகளுடன், மற்றும் பல்லியங்களும் ஒலிப்ப பெலிமூழக்கஞ் செய்து அட்டகுல கிரிகளும் அசைந்திடிந்த பேரொலிபோல் ஒலிக்க எழுகடலுமடங்கிற்று. அற்றைநாள் தொடங்கி இற்றைநாள் வரையும் எமது ஐயனார் அடியார்களைக் காப்பதோடு, கார்மேகம் போன்ற கருங்கூந்தலையுடைய மாதரார் கற்பையும், அவர்தங் கொழுநரையும் காக்குமாறு நோக்கும் நோன்பின் பயனையுமருளி வருகிறார். பாலர்முதல் விருத்தரிறாக ஐயன் திருநாமத்தை உச்சரித்தே உறங்கி விழிப்புறுகின்றனர்.

மறைக் குலத்தவர் ஒருவர் தமது குலப் பெண்களிருவரை மணம் புரிந்து வாழ்ந்து வந்தார். அவர்கள் ஐயனாரை தோற்றுவித்தனர். இளையாளாகிய சுந்தரி அவனருளால் ஓர் ஆண் மகவைப் பெற்றாள். அக்குழந்தையை மூத்தவளாகிய (தமக்கை) பைந்தொடியாள் கண்ணையிமை காப்பதுபோல் காத்து வரலானாள். இவ்வாறாகிய நாளில் காத்தற் கடவுளாகிய திருமாலானவர் அனலைதீவின் தென் எல்லையாகவுள்ள 'புலியெத்தி' என்று அழைக்கப்படும் புலியந்தீவிலிருந்து பாம்புருவுடன் மலர் கொண்டு சென்று நயினாதீவு நாகேஸ்வரியை வழிபடும் செயலைத் தங்குலத்தவராலறிந்து தாமும் அம்பிகையை வணங்கும் விருப்பால் தமது கொழுந்தனுடன் இடையிலுள்ள பாம்பனைக்கடந்து போனார்கள். தமது அருமை மைந்தனைப் பைந்தொடியாள் பாதுகாப்பில் விட்டுச் சென்றனர். அம்பிகையை வழிபாடு செய்தபின்னர் கங்கை பெருக்கதிகரித்ததினால் ஓடக்காரர் கங்கையைக் கடக்க அஞ்சினர். அற்றை இரவு சுந்தரியும், கொழுநனும் தமது சுதனை விட்டுப் பிரிந்த வேதனை காரணமாக அரிஹர சுதனையே வாயார வாழ்த்தி நின்றனர்.

பைந்தொடியானவள் பிள்ளை அழுததினால் தமது மடியிலிருத்தி அன்பால் ஆன் பாலை ஊட்டினாள். அக்கcrossசேமமே (பால் புரைக்கேறி) பிள்ளை அசைவறதிருந்தது. பைந்தொடியாள் மனம் மிக நொந்து பிள்ளையைக் கொன்றுவிட்ட பாவம் தம்மை வாழ்நாள் முழுவதும் வருத்துமெனும் பழிக்கஞ்சி அடியற்ற மரமென நிலத்தில் வீழ்ந்தாள். பின்னர் ஒருவாறெழுந்து, சுந்தரியானவள் வந்து தம்மிடம் ஒப்படைத்த பிள்ளையைக் கேட்பின் ''யாது பகர்வேனெனத் துயரக்கடலில் மூழ்கி ஐயனார் ஆலயமடைந்து நடந்தவற்றை யுன்னிப் புலம்பினாள். "ஐயனே' என்றரற்றினாள். அவ்வொலி கேட்டதும் ஐயன் வாரணமதனில் பூரணை புட்கலையுடன் அவள் முன் தோன்றினார். தன் வயிற்றிலடித்துத் துயருருவாய் அமைந்த பைந்தொடியை நோக்கி பிள்ளையின் பசியைத் தீர்க்க நீ உவந்து பாலுட்டிய காரணத்தாலேற்பட்ட கல்லை நீங்குமென்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார். வேத கோஷங்களுடன் ஐயன் எழுந்தருளி அருள் பாலித்ததும் பிள்ளையும் எழுந்தது. ஐயனருள் பெற்றெழுந்த அக்குழந்தையும் மாயனார் கையிலேந்திய ஐயனார் திருக்காட்சியைக் கண்டு மனமயக்கொழிந்து நிற்க, குழந்தையைப் பிரிந்து முதலிரவு தங்கிய அன்னையும், பிதாவும் முன்வந்து பிள்ளையைத் தம்கரத்திலேற்றிக் கண்களில் ஒற்றி மகிழ்ந்தனர். 'அருந்தவக் கொழுந்து அழாதிருக்க யாது புரிந்தீரென' பைந்தொடியாளைக் கணவர் வினவ, நடந்த வரலாற்றினைத் தவறாது மொழிந்தாள். சுந்தரியும், பைந்தொடியாளும், கணவரும் ஐயன்பால் மாறா நோன்பியற்றினர். இதனைப் போன்று எத்தனையோ திருவருட் செயல்களை ஐயனார் அருளினாரெனக் கர்ணபரம்பரையாக முன்னோர் புகன்றுளர்.

பகுதி:

பகுதியிலுள்ள இருகுதிரை வடிவங்கள் இடப்பாக, சந்திர சூரிய கலாவாசிகள், உலப்பகுதியிலுள்ள இரு குதிரை வடிவங்கள் வலப்பாக சந்திர சூரிய கலாவாசிகள், (நான்கு குதிரைகளையும் நான்கு வேதங்களாகவும் கொள்ளலாம்) சாரதிவடிவம் மும்மல ரூபமும் நாசியுமாம்.

எனவே, சக்கரங்களாகிய தசவாயுக்களை நிறுத்த அசைதல் முதலிய வினைகள் ஒழியும். சிலர்கள் தம்பனத்தை முறையே யேலாக விளங்கும் உந்திக் குண்டலியிலிருந்து நாபிக்கும் பின் இருதயத்திற்கும், அங்கிருந்து கண்டம், வாய், நாசி இரு கண்கள் இவைகளின் வழியாய் மேலே நோக்கி லயப்படுத்தி அங்கிருந்து புருவ மத்தியத்திலும், அங்கிருந்து ஏனைய அடுக்குகளாகிய மஸ்தக அந்தம், மத்தி, ஆதித்தானங்களிலும், துவாத சாந்தத்திலும் லயப்படுத்தி அங்கிருந்து உச்சிக் குடையாகிய பிரமரந்திரத்தில் ஏற்றி லயப்படுத்தி, பரமானந்த நிலையாக வேண்டுமென்பதைத் தேர் அறிவுறுத்துகின்றது. இத் தத்துவத்தை நீ தேர்ந்து கொள் என்ற கருத்துப் படவே தேர் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றது.

"அஞ்செழுத்தா லுள்ள மரனுடமை கண்டரனை

அஞ்செழுத்தா லர்ச்சித் இததயத்தில் - அஞ்செழுத்தால்

குண்டலியிற் செய்தோமங் கோதண்டஞ் சாதிக்கில்

அண்டனாம் கேடனாமங்கு"

— சிவ. போத: 9 ஆம் சூத்; அதி 3, உதா: வெண்-6.

(அ) நான்கு சிங்கங்களாவன: லோப ரூபம், சர்வவித ஆசைப்பெருக்க சங்கற்பவிருத்தி, சர்வவித அபிமான கோலாகல விபரீதம், சர்வவித அகங்கார கோபதாபவிகாரம் என்னும் நான்குவித கர்ம விருத்திகள்.

(ஆ) எட்டுயாளிகள்: அஞ்ஞானம், அபிமானம், ராகாதி குணங்கள், துக்கம், விடயவாசனை, நானாவித கன்மம், உபாதி, அவஸ்தை என்னும் எட்டுவித அனுபவங்கள்.

(இ) கொடிகள்: தத்துவக் கூட்டங்கள்.

(ஈ) மணிகள்: பீஜமந்திர பிரணவாதி சத்தங்கள்.

(உ) குஞ்சங்கள்: எண்பத்துநான்குலட்ச யோனிபேதங்களில் மாறிமாறித் தோன்றும் மரணாவஸ்தை.

எனவே, சிங்கங்களையொத்த தர்மவிருத்திகளையும், யாளிகளைப் போன்ற அனுபவங்களையும் கொடிகளைப் போன்ற தத்துவக் குழாங்களையும், மணிகளைப் போன்ற வாக்கொலிகளையும், குஞ்சங்களைப் போன்ற மனச் சலனங்களையும் இல்லையென்னும்படி செய்து, சித்திரத்தீபம் போலநின்று மோனசாட்சாத்கார நிலையை அடைய வேண்டுவதைத் தேர் குறிக்கின்றது என அறிக.

(சங்காரத் தொழில் - திரிபுய நிலை)

" கண் திறந்தருளுவாயே "

— " ஹரிஹரப்பிரியா "